ผม ... กับความรัก
posted on 13 Nov 2007 11:58 by norton in Diary
ความรัก
รักแรก ...
ถ้าใครจะถามผมถึงความรักครั้งแรก
ผมก็จะถามตัวเองว่า
"เคยมีรักแรกด้วยเหรอ?"
นั่นเป็นเพราะว่า...โดยพื้นฐานแล้ว
ผมเป็นคนไม่ค่อยมั่นใจตัวเอง
เพราะว่่า "ไม่หล่อ" และ "ไม่รวย"
อย่างที่เคยเล่าให้ฟังว่า
... เมื่อก่อนที่บ้านลำบาก
ผมจนมาก
ผมมีเงินไปโรงเรียนแค่วันละ 30 บาท
แค่ลำพังกินข้าวเงินก็หมดแล้ว
จำได้ว่าแม่ชอบซื้อ "ตั๋วเดือน" ขึ้นรถเมล์ให้
ซึ่งแม่คิดว่า มัน"ประหยัด"ที่สุด
หารู้ไมว่า ...
เดือนไหนที่ตั๋วเดือนนั้น "หาย"
จะเป็นความ "ซวย" อย่างที่สุดเช่นกัน
สำหรับตัวของผมในตอนนั้น
รูปร่างผมจัดว่าค่อนข้างอ้วน
บ้านเราประหยัดทุกอย่าง
ยกเว้นเรื่อง "กิน" และ "เที่ยว"
เหมือนครอบครัวคนจีนทั่วไป
หน้าตานะเหรอ
เมื่อก่อนผมใส่แว่นตากรอบหนา ๆ
ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะดูดีได้
เหมือนที่เป็นอยู่ตอนนี้
ไม่ใช่่ว่า "ตอนนี้ดูดีมาก"
แต่ว่ามันดูดี "ขึ้น" มากกว่าเดิมเยอะ
ดังนั้น ....
ไอ้เรื่องรัก ๆ ประมาณว่า
ไปเจอคนทีป้ายรถเมล์
แล้วเข้าไปพูดว่า ...
"ผมชอบคุณนะครับ"
ไม่มีหรอกครับสำหรับผม
ในห้องเรียน ผมจะเป็นพวกอยู่หลังห้อง
กับเพื่อนเกเร ๆ มากมาย
จะเป็นคนที่เพื่อนชอบแกล้งมากที่สุด
เพราะว่าเซ่อซ่า ขี้ลืม ซุ่มซ่ามบ่อยครั้ง
กางเกงวอร์มหาย เป้หาย เป็นประจำ
เพื่อนชอบเอาของผมไปซ่อน
คล้ายเป็นเกมโชว์ที่ออกอากาศทุกวัน
ในห้องเรียน ...
ในอีกแง่หนึ่ง
ผมก็มักจะเป็นคนที่ ...
เพื่อน ๆ "นึกถึง" อยู่เป็นประจำเช่นกัน
มันก็น่าดีใจอยู่นะ
เรียน ม. ปลายจบ
เพื่อนผมที่มันหล่อ ๆ
พยายามช่วยกัน modify ผม
อาจจะไม่อยากให้ผมดูทุเรศจนเกินไป
เวลาที่ต้องเดินกับมัน
ผมตื้นตันกับความพยายามของพวกมันเหมือนกัน
แต่ก็คงได้แค่ประมาณนึงละครับ
ไปวัดไปวาแล้ว "หมาไม่เห่า" เป็นพอ
จิตใจของผมตอนนั้น
การมีความรัก หรือมีแฟน เป็นอะไรที่
ไม่ใช่ "ปาฏิหารย์" "เรื่องบังเอิญ" "พรหมลิขิต"
แต่มันคือความตั้งใจล้วน ๆ
และถ้าเราไม่คิดที่จะมี "ความรัก"
มันไม่มีทางเกิดกับผม
ที่จริงผมเคยแอบชอบคนอยู่หลายคนนะ
แต่พอมองดูตัวเองในกระจก
เราก็เป็นแค่ "เด็กอ้วน-แว่น" คนหนึ่ง
ที่หน้าตาอยู่ระหว่าง "โนบิตะ" และ "ซูเนโอะ"
แต่หุ่นเหมือน "โดราเอมอน"
ผมหยุดความคิดที่จะมีความรักไว้เพียงแค่นั้น
เพราะมันคงจะมีแต่ความ "ทุกข์" มากกว่า "สุข"
ถึงกับในบางครั้งรู้สึกว่า
"เบื่อผู้หญิงพวกนี้จัง"
กรี้ดแต่ "คนหล่อ" "คนรวย"
มานึกอีกที ...
เพราะว่าเรามัน"เห่ย"อย่างนี้เองมากกว่า
อารมณ์ประมาณ "องุ่นเปรี้ยว" ละครับ
มันก็เป็นธรรมดา
เราก็มองคน "น่ารัก" เหมือนกัน
อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
บางทีผมอาจจะเป็นสายพันธุ์ที่อ่อนแอ
ที่ถูกกำหนดให้ "ไม่มีการสืบพันธุ์"
... อีกต่อไปแล้ว
ตาม "ทฤษฏีวิวัฒนาการของสิ่งมีชีิวิต" ก็เป็นได้
ผมคิดไปขนาดนั้นจริง ๆ
และรักเป็น
ทาโร่ เค้าบอกไว้ ตอนนี้คนที่จะโสดจริงๆจะเหลือแต่พวก
กระล่อน อ้วน โรคจิต
อย่าคิดมาก เพราะผมก็อ้วนเหมือนกัน(แต่ก็มีแฟนนะ)
เป็นตัวของตัวเองครับแล้วสาวจะมาเองเชื่อผม
come as you are
#1 By alonedirecator on 2007-11-13 12:49